پرش به محتوا

راهنماها

نشانی IP عمومی و خصوصی

چرا هر دستگاهی دو نشانی دارد و کِی کدام‌یک اهمیت پیدا می‌کند.

دو نشانی، دو وظیفه

اتصال شما یک نشانی عمومی دارد که اپراتور می‌دهد و در سراسر اینترنت یکتاست. افزون بر آن، هر دستگاهی در شبکه شما یک نشانی خصوصی دارد که مسیریاب می‌دهد و تنها درون شبکه شما معتبر است.

هر دو لازم‌اند چون نشانی‌های عمومی کم‌اند. مسیریاب به‌جای آنکه برای هر دستگاه یکی خرج کند، به همه نشانی خصوصی می‌دهد و ترافیک بیرون‌رونده را به همان یک نشانی عمومی ترجمه می‌کند.

محدوده‌های خصوصی

محدوده اندازه کجا دیده می‌شود
10.0.0.0/8 ۱۶٫۷ میلیون نشانی شبکه‌های بزرگ سازمانی و ابری
172.16.0.0/12 ۱ میلیون نشانی شبکه‌های میانی؛ شبکه پیش‌فرض Docker
192.168.0.0/16 ۶۵٬۵۳۶ نشانی تقریباً هر شبکه خانگی
100.64.0.0/10 ۴٫۲ میلیون نشانی میان شما و اپراتور (CGNAT)
127.0.0.0/8 ۱۶٫۷ میلیون نشانی تنها خود رایانه
169.254.0.0/16 ۶۵٬۵۳۶ نشانی خود دستگاه هنگام ناکامی DHCP می‌دهد

این محدوده‌ها در اینترنت عمومی مسیریابی نمی‌شوند. دقیقاً به همین دلیل می‌توانند در میلیون‌ها شبکه تکرار شوند بی‌آنکه سردرگمی بسازند.

چرا نمی‌توان 192.168.1.1 را بررسی کرد

چون این نشانی چیز مشخصی را نام نمی‌برد. در هر دومین شبکه خانگی همین نشانی مسیریاب است و هیچ پرس‌وجویی از بیرون نمی‌تواند بفهمد کدام یکی مقصود است. ابزارهایی که نشانی‌ها را از یک سرور بررسی می‌کنند محدوده‌های خصوصی را نه از سر احتیاط بلکه چون پرسش بی‌معناست رد می‌کنند.

در IPGet دلیل دومی هم هست: سرویسی که با درخواست به نشانی‌های دلخواه می‌رود می‌تواند به شبکه‌های داخلی برسد. پس هر هدفی پیش از برقراری اتصال resolve و با محدوده‌های خصوصی، رزروشده و متادیتای ابری سنجیده می‌شود.

Carrier-Grade NAT

برخی اپراتورها دیگر به مشترکان نشانی عمومی اختصاصی نمی‌دهند و بسیاری را پشت یک نشانی مشترک می‌گذارند. نشانه‌اش این است: نشانی روی مسیریاب در محدوده 100.64.0.0/10 است و با آنچه صفحه بررسی نشان می‌دهد یکی نیست.

پیامدش کاملاً مشخص است: اتصال‌های ورودی به شما نمی‌رسند. هدایت درگاه درست تنظیم‌شده به نظر می‌رسد و کار نمی‌کند، چون ترجمه‌ای که شما اداره می‌کنید یک لایه پایین‌تر از نشانی عمومی دیده‌شده رخ می‌دهد.

کِی کدام‌یک مهم است

  • عمومی: برای فهرست‌های مجاز، قواعد دیوار آتش، دسترسی از راه دور و هر چه از بیرون می‌آید.
  • خصوصی: برای چاپگرها، فضای ذخیره شبکه، هدایت درگاه و هر چه درون شبکه شماست.
  • هیچ‌کدام: برای شناسایی یک شخص، یک نشانی بس نیست — نشانی یک اتصال را نام می‌برد نه یک هویت را.

پرسش‌های متداول

چرا نشانی من با 192.168 آغاز می‌شود؟

چون این محدوده خصوصی معمول برای شبکه‌های خانگی است. مسیریاب از آن به دستگاه‌های شما نشانی می‌دهد و چنین نشانی‌ای هرگز در اینترنت پیدا نمی‌شود.

آیا می‌توان از بیرون به یک نشانی خصوصی رسید؟

خیر. محدوده‌های خصوصی در اینترنت عمومی مسیریابی نمی‌شوند و همان عددها در میلیون‌ها شبکه دیده می‌شوند.

نشانی‌ای از 169.254 یعنی چه؟

یعنی دستگاه نشانی نگرفته و خودش به خودش داده است. در این حالت شبکه کار نمی‌کند؛ کابل، Wi-Fi و DHCP را بررسی کنید.

چگونه بفهمم پشت CGNAT هستم؟

نشانی روی مسیریاب را با آنچه صفحه بررسی نشان می‌دهد مقایسه کنید. اگر متفاوت باشند و نشانی مسیریاب در 100.64.0.0/10 باشد، پشت Carrier-Grade NAT هستید.

ابزارهای مرتبط