چگونه نشانی IP خود را پیدا کنیم

دو پاسخ هست و هر دو درست‌اند

پرسیدن «نشانی IP من چیست» کمابیش مانند پرسیدن نشانی است بی‌آنکه بگویید خیابان را می‌خواهید یا شماره واحد را. هر دستگاهی در یک شبکه خانگی یا اداری دست‌کم دو نشانی دارد: یک نشانی عمومی که اتصال شما را برای کل اینترنت مشخص می‌کند و یک نشانی خصوصی که دستگاه را درون شبکه خودتان مشخص می‌کند. این دو را طرف‌های متفاوتی می‌دهند، شکل متفاوتی دارند و مسئله‌های متفاوتی را حل می‌کنند.

نشانی عمومی همان است که بالای این سایت نشان داده می‌شود و تقریباً همیشه همان مقصود است. ارائه‌دهنده اینترنت آن را به مسیریاب شما می‌سپارد و هر درخواستی که شبکه شما را ترک می‌کند آن را با خود می‌برد. سایت‌ها آن را می‌بینند، سرورهای ایمیل ثبتش می‌کنند و دیوارهای آتش بر پایه آن تصمیم می‌گیرند.

نشانی خصوصی را مسیریاب خودتان به هر دستگاهی که وصل می‌شود می‌دهد. تنها درون شبکه شما وجود دارد و همان محدوده‌ها در میلیون‌ها خانه تکرار می‌شوند — پس از بیرون با آن نمی‌توان چیزی را بازشناخت.

کنار هم

یافتن نشانی عمومی

برای این کار همین صفحه بس است: مقداری که بالا آمده همان نشانی‌ای است که اتصال شما با آن به ما رسیده است. نه نرم‌افزاری لازم است و نه ثبت‌نامی، و این جست‌وجو هیچ‌جا ثبت نمی‌شود.

اگر می‌خواهید ببینید یک اتصال مشخص همان نشانی را دارد یا نه، این صفحه را روی همان دستگاه باز کنید. همه دستگاه‌های پشت یک مسیریاب یک نشانی عمومی نشان می‌دهند، چون مسیریاب ترجمه نشانی انجام می‌دهد.

یافتن نشانی خصوصی

• ویندوز: تنظیمات را باز کنید، شبکه و اینترنت، ویژگی‌های اتصال فعال — یا در خط فرمان ipconfig را اجرا کنید و نشانی IPv4 را ببینید.
• macOS: تنظیمات سامانه، شبکه، اتصال فعال را انتخاب کنید؛ نشانی در جزئیات آمده است.
• iOS: تنظیمات، Wi-Fi، روی نماد اطلاعات کنار شبکه متصل بزنید.
• اندروید: تنظیمات، شبکه و اینترنت، شبکه متصل را انتخاب کنید؛ نشانی در جزئیات پیشرفته است.
• لینوکس: در پایانه ip addr را اجرا کنید و نشانی رابط فعال را ببینید.

نشانی 169.254 یعنی چیزی درست پیش نرفته

اگر دستگاهی نشانی‌ای از 169.254.x.x نشان دهد، آن را از هیچ مسیریابی نگرفته است. پس از ناکامی واگذاری خودکار، خودش به خودش نشانی داده — معمولاً چون مسیریاب پاسخ نمی‌دهد یا کابل وصل نیست. در این حالت شبکه کار نمی‌کند و خود نشانی همان نشانه است.

کدام‌یک واقعاً لازم است

تقریباً همیشه نشانی عمومی. وقتی از شما نشانی را برای فهرست مجاز، برای برداشتن یک مسدودسازی یا برای قاعده دیوار آتش می‌خواهند، همین مقصود است. نشانی خصوصی تنها درون شبکه خودتان لازم است: تنظیم هدایت درگاه، رسیدن به چاپگر یا به فضای ذخیره شبکه.

چرا همه خانه یک نشانی عمومی دارند

مسیریاب ترجمه نشانی انجام می‌دهد: درون شبکه هر دستگاه نشانی خصوصی خودش را می‌گیرد و همه با یک نشانی عمومی بیرون می‌روند. از دید اینترنت، رایانه و تلفن شما از هم تمیز داده نمی‌شوند — به همین دلیل مسدودسازی‌ها و محدودیت‌های تعداد درخواست معمولاً کل اتصال را یک‌جا می‌گیرند.

چند کلمه درباره حریم خصوصی

نشانی IP یک اتصال را نام می‌برد نه یک شخص را. با آن می‌توان مکان را تقریبی برآورد کرد — کشور معمولاً درست، شهر اغلب نادرست — و اپراتور شبکه را شناخت. نه نامی در آن هست و نه نشانی پستی‌ای، و پشت CGNAT هزاران مشترک یک نشانی را به اشتراک می‌گذارند.