User-Agent denetleyici

User-Agent dizgisi, tarayıcınızın istekte bulunduğu her siteye kendini tanıttığı metindir. Tarayıcıyı, sürümünü, işleme motorunu ve işletim sistemini bildirir; ancak büyük bölümü uyumluluk için korunan tarihsel bir kurgudur.

Çözümleme tümüyle tarayıcınızda yapılır. Yapıştırdığınız dizgi dahil hiçbir şey hiçbir yere gönderilmez.

Dizede aslında ne var

Masaüstü Chrome için tipik bir User-Agent alalım: «Mozilla/5.0 (Macintosh; Intel Mac OS X 10_15_7) AppleWebKit/537.36 (KHTML, like Gecko) Chrome/131.0.0.0 Safari/537.36». Bir program listesi gibi görünür ama neredeyse tamamı tarihsel mirastır.

«Mozilla/5.0» her tarayıcının gönderdiği bir uyumluluk imidir ve hiçbir bilgi taşımaz. Parantez içi platformu belirtir: macOS, Big Sur'dan bu yana gerçek sürümü ne olursa olsun 10_15_7 bildirir; bu, parmak izi çıkarmayı zorlaştırmak için bilinçli bir tercihtir. «AppleWebKit/537.36 (KHTML, like Gecko)» motorun soy kütüğüdür ve yıllar önce dondurulmuştur. «Safari/537.36» de Safari'nin işin içinde olduğu anlamına gelmez.

Gerçekten bilgi taşıyan tek parça «Chrome/131.0.0.0»dır; orada bile alt sürüm haneleri kasten sıfırlanır. Yani yüz karakteri aşan bir dizede tarayıcınız hakkında doğru olan yalnızca küçük bir parça vardır.

Marka değil, işleme motoru belirleyicidir

Motor, kodu piksele çeviren bileşendir; hangi özelliklerin çalışacağına ve hangi hatalarla karşılaşacağınıza o karar verir. Ticari adların ima ettiğinden çok daha yaygın biçimde paylaşılır: Edge, Opera, Brave ve Vivaldi farklı arayüzlerdeki Chrome motorudur ve iPhone'daki bütün tarayıcılar, simgesi ne olursa olsun, Safari'nin motorudur.

Hiçbir dize motorunu açıkça bildirmez, dolayısıyla çıkarım yapmak gerekir. Blink, bir «Chrome» imiyle birlikte gelen «AppleWebKit/537.36»dan; WebKit, başka herhangi bir sürümdeki «AppleWebKit»ten; Gecko ise «rv:» sürümünü izleyen «Gecko/» ifadesinden tanınır. Eski motorların da kendi izleri vardır: «Trident/» Internet Explorer, «Presto/» 2013 öncesi Opera, «Edge/» ise Chromium öncesi Edge demektir.

iPhone'daki Chrome içeride Chrome değildir

Apple yıllarca iOS'taki her tarayıcının sistemin WebKit motorunu kullanmasını şart koştu. iPhone'daki Chrome, Firefox ve Edge, üzerine farklı bir arayüz ve eşitleme hizmeti eklenmiş WebKit'tir. Dijital Piyasalar Yasası artık Avrupa Birliği'nde alternatif motorlara izin veriyor; ancak hiçbiri dizelerin söylediğini değiştirecek kadar yaygınlaşmadı.

Bunu sessizce itiraf ederler: Chrome imi «CriOS», Firefox «FxiOS», Edge ise «EdgiOS» olur; AppleWebKit sürümü de Blink'in 2013'te ayrılırken dondurduğu 537.36 değil, Safari'nin kendi sürümüdür. Yalnızca «Chrome» kelimesini arayan bir ayrıştırıcı burada yanılır ve sonuç, o tarayıcının çalıştıramayacağı bir özelliğin ona gönderilmesidir.

User-Agent'a neden güvenilmez

Dizeyi istemci gönderir; dolayısıyla bir olgu değil, bir iddiadır. Herkes tek satırlık bir ayarla değiştirebilir ve pek çok yazılım bunu rutin olarak yapar: gizlilik eklentileri, kurumsal vekil sunucular, tarayıcı taklidi yapan tarayıcı botları ve test araçları.

Bu yüzden ciddi web geliştirmede tarayıcı algılamanın yerini özellik algılama aldı. İhtiyacınız olan yeteneğin var olup olmadığını sorun; bir ad ve sürüm numarasından tahmin etmeyin. User-Agent'ı analitik, hata ayıklama ve yanılmanın zarar vermediği kaba kararlarla sınırlayın.

Chromium tabanlı tarayıcılar aynı bilgiyi artık Client Hints üzerinden sunuyor: tarayıcı markası veya cihazın mobil olup olmadığı gibi düşük entropili değerler varsayılan olarak gönderilirken, tam sürüm, sistem sürümü ve model gibi daha özgül bilgileri sunucunun açıkça istemesi gerekiyor. Gerçekten ihtiyacı olan sorabiliyor, edilgen parmak izi çıkarma ise belirgin biçimde zorlaşıyor.